Categorieën
Introductie

Over een andere boeg

Zondag 30 augustus 2020

Waar eerder deze blog voornamelijk ging over mijn beleving van de coronatijd, wat ik er van vond, wat voor een impact het op mij had, heb ik besloten om het allemaal heel anders te gaan doen en in plaats van corona andere onderwerpen te kiezen. Iedereen komt die rotziekte inmiddels mijlenver de strot uit. Dus een herstart van deze blog. De corona artikelen zijn gearchiveerd.

Wat kun je hier dan verwachten ? Ik ga schrijven over mijn hobby fietsen, mountainbiken en aanverwante zaken. Ook kan ik wel eens een opinie schrijven over iets waar ik dan een mening over heb. Of IT gerelateerde onderwerpen. Of mooie en of lekkere producten waar ik ervaring mee heb. Kortom, het kan van alles zijn. Je kunt elke week een publicatie verwachten.

Tot ziens !

Categorieën
Algemeen corona

Tweeëndertig weken

Zondag, 25 oktober 2020

Afgelopen week was voor mij en vele anderen de 32ste week dat we niet meer naar het kantoor mochten en dat we met allerlei richtlijnen en maatregelen zitten opgezadeld. Daarom een moment om eens een aantal opvallende zaken er uit te halen, vanuit mijn eigen perspectief.

Thuiswerken gaat wennen.
In de afgelopen tijd ben ik drie keer op kantoor geweest, een keer om een nieuwe mobiel te halen en twee keer in een teamruimte waar ik een aantal mensen van mijn team en van andere teams heb gezien. Voor de rest heb ik eigenlijk alleen maar vanuit huis gewerkt. De eerste maanden heb ik dat als zeer eenzaam en vervelend ervaren maar het gaat wennen. Het heeft ook vast geholpen dat ik inmiddels mijn werkplek in orde heb gemaakt en opgeruimd heb. Dat geeft in ieder geval een stuk rust. Ik verwacht in de toekomst veel vaker vanuit huis te werken, maar ik vind het toch ook wel erg prettig om regelmatig wat collega’s te ontmoeten anders dan via een scherm.

Boodschappen doen.
Ik bestelde voorheen al redelijk vaak artikelen via het internet en dat is alleen nog maar meer geworden. Afgezien van een aantal specifieke dingen zoals brood en aardappelen bestel ik eigenlijk alles nu via het internet. Zelfs mijn boodschappen en ik moet bekennen dat ik zojuist mijn bezorgbundel met een jaar heb verlengd. En dat bevalt eigenlijk reuze goed. Boodschappen doen in een winkel is eigenlijk gewoon een vervelende bezigheid. Dus die blijft denk ik wel .

Kleedgewoontes.
In de eerste maanden droeg ik vrij vaak een comfortabel zittende en makkelijke joggingbroek. Wel gewoon normaal douchen en scheren maar geen strakke en kleding aan met lastige knoopjes die meerdere keren per dag open moeten. Wanneer dat is veranderd weet ik eigenlijk niet, wel heb ik dit voorjaar en zomer vaak een korte broek aangehad maar daar heb je ook twee types: comfortabel en wat netter. Zelfde verhaal dus. Maar ik draag gewoon dezelfde kleding weer die ik aanhad toen ik op kantoor zat. Doordat ik minder vaak op de fiets zit slijten die kleren (broeken) wel een stuk minder snel.

Kapsel.
De eerste dag van het thuiswerken had ik nog een afspraak bij mijn kapper. Dus ik ging netjes geknipt de crisis in. Een week of 6 geleden ben ik weer geweest en besloten mijn haar lekker te laten groeien. Dat lukt inmiddels vrij aardig. Die hou ik er dan ook in en bovendien heb ik totaal geen zin om nu nog naar een kapper te gaan.

Stemming.
De eerste periode van de lockdown was ik eigenlijk helemaal flabbergasted. Ik voelde me door het wegvallen van sociale contacten eenzaam, niet gelukkig en beperkt in mijn doen en laten. Veel gewandeld en gefietst in die tijd, genoot van de rust en schone lucht.
Ik kwam bijna nergens meer. Wel veel ergernissen die veel mensen die thuiswerken waarschijnlijk ook hebben gehad: lawaaimakende buren die ineens massaal gingen klussen en tuinieren met gebruikmaking van lawaaierige apparatuur. Dat heeft vele maanden geduurd. Dat was niet heel goed voor mijn humeur en stemming.
Daarna kwam er een tijd dat er weer wat dingen konden, zoals beperkt naar een club of uit eten. Dat heb ik een paar keer gedaan maar vooral zittend naar muziek luisteren met een wildvreemde aan tafel of alleen was niet mijn ding. En uit eten was verder wel leuk, maar daar heb je gezelschap voor nodig en die komen tegenwoordig hun huis ook nauwelijks uit. Samen met de toename van het verkeer en de luchtvervuiling heb ik dit ook niet als een leuke tijd ervaren.
Tijdens deze periode zijn er veel mensen geweest die lekker even naar het buitenland op vakantie zijn geweest en daarbij een aantal richtlijnen niet zijn nagekomen, of eigenlijk net gedaan alsof er geen virus was. Na deze vakantieperiode zijn er toch weer heel veel mensen besmet geraakt en ziek geworden. Hoogstwaarschijnlijk veroorzaakt door deze vakantievierders die voor een deel daarna ook nog gewoon lekker gingen feestvieren samen.
Waarna er dus weer extra maatregelen kwamen. Het gedrag dat dat heeft veroorzaakt heeft voor mij erg veel onbegrip opgeleverd. En boosheid. Het voelt als asociaal, egoïstisch, erg dom en oneerlijk. Want mijn leven zit weer op slot. Mondkapjesplicht, horeca dicht (en dan met name eetgelegenheden), ik word er niet vrolijk van. Waarvoor dank feestvierende jongeren, voetbalfans, wappies, gekkies en tokkies. En winkelend publiek dat niet wil begrijpen dat winkelen momenteel functioneel is en geen uitje voor het hele gezin. Dat heeft mijn humeur en stemming geen goed gedaan.

Categorieën
corona

En ja hoor, mondkapjes verplicht

Donderdag, 22 oktober 2020

Helaas maar waar, we moeten straks echt aan het mondkapje. Rutte en de tweede kamer zijn om: verplicht een muilkorf op omdat de Nederlander niet in staat is om zich aan een aantal simpele en prima te hanteren voorschriften te houden. Symboolpolitiek onder druk van media en zelfbenoemde experts die staan te dringen om hun verhaal zonder mondkapje op tv te ventileren.

Want het is vooral niet duidelijk of de mondkapjes een positief effect zullen hebben. Sterker nog, er zijn ook geluiden dat de praktijk zoals deze nu is wel eens een negatieve uitwerking kan hebben. Ik ben geen complot denker maar wel realistisch en kritisch.

Het maakt de verkiezingen wat mij betreft weer veel overzichtelijker. Partijen die hier voor hebben gestemd vallen de komende verkiezingen (en nog vele verkiezingen daarna) direct af. Daar ga ik dus niet meer op stemmen. FvD en Wilders stem ik sowieso niet dus ook die gaan niet profiteren. Blijft er dan nog wat te kiezen over ? Ik zou het niet weten maar dan maar een kansloze anarchistische splinterpartij. Of gewoon niet meer stemmen.

De media worden gedomineerd door experts die verdeeld zijn maar ook door zelfbenoemde experts die drammen om die mondkapjes. Die zelfbenoemde experts heb ik nog nooit met een mondkapje gezien. Mijn advies zou zijn dat deze lieden een groot aantal mondkapjes voor doen zodat we ze niet meer kunnen horen. Zuurstofgebrek zou dan nog een prettige bijkomstigheid zijn. Uiteindelijk is de regering door die media druk overstag gegaan. Inmiddels heb ik mijn financiële banden met een aantal van die media doorgesneden (lees lidmaatschap opgezegd).

Dat mondkapje ga ik niet op doen. Ik heb inmiddels voor maanden aan zaken in huis en wekelijks worden de boodschappen bezorgd. Ik kom nergens meer waar anderen niet op grote afstand zijn. En zo lijd (bewust met ij) ik best wel een eenzaam bestaan. Waarvoor dank, redteam, media, landgenoten die toch moesten feesten, socializen of op vakantie moesten.

Categorieën
Algemeen fiets kopen vakantie

Nu even iets heel anders..

Zondag, 11 oktober 2020

Het was me wel weer een week, los van wat er om ons heen gebeurt was het ook hectisch op het werk. Druk, druk, druk, druk en ook nog weer eens een aantal diensten gehad met verstoringen.

Maar ik blijf positief. Komende week ga ik een week lang fietsen, wandelen en mountainbiken zoals het nu lijkt. De weersvooruitzichten zijn niet fantastisch maar dat risico loop je in dit seizoen. Lekker in een huisje met een vriend even er helemaal uit op de Sallandse Heuvelrug.

Dit jaar heb ik maar liefst 2 weken vakantie gehad waarbij ik eigenlijk nog harder heb gewerkt dan ik al had gedaan voor mijn werkgever. Opruimen en bovenetage opknappen zodat ik er in een opgeruimde en nette omgeving kan werken. Dat was nog stevig aanpoten. Ook heeft de tuin toen weer een flinke beurt gehad.

Maar nu dus even niet aan het klussen, maar genieten van de natuur en omgeving. Ik ben daar ook wel even aan toe. Eigenlijk is een week te kort maar ik heb de volgende week ook al weer geboekt. Weer op datzelfde park. Dan maar wat vaker op vakantie.

En dan vlak na de vakantie verwacht ik een nieuwe fiets binnen te krijgen. Niet een fiets die ik tijdens de vakantie ga gebruiken maar gewoon een stadsfiets om ooit nog weer eens woon- werkverkeer op te kunnen doen. En die kon ik met veel korting en ook nog eens met brutoloon afrekenen. Gates CDX riem, Nexus 8 versnellingen, schijfremmen, naafdynamo op voor en achterlicht. Ben benieuwd.

Categorieën
Irritaties

Hulpverleners

Dinsdag, 6 oktober 2020

Helaas toch weer een irritatie. Ik keek net naar het nieuws en zag een pleidooi voor strenger straffen voor allerlei vormen van tegengas tegen hulpverleners. Wat ik vooral opvallend vond is dat iedereen die kennelijk (vrijwillig) een soort van uniform aantrekt zichzelf al snel ziet als hulpverlener.

Verkeersregelaars, BOA’s , particuliere beveiligers: allemaal vinden ze zichzelf hulpverlener. Vaak laag opgeleid en vooral bezig anderen te beperken. Ze denken macht te ontlenen aan het uniform. Vaak totaal niet flexibel en erg autoritair. Zelf ben ik daar redelijk allergisch voor. Ik kan me dan ook prima voorstellen dat mensen daar tegen ageren en vaak gaat dat op een onplezierige wijze. Niet goed te praten maar vloeit misschien ook wel deels voort uit het gedrag van deze mensen.

Een winkelcentrum beveiligen is geen hulpverlener. Een BOA die aangesteld is om bekeuringen uit te delen aan foutparkeerders is geen hulpverlener. En zo kan ik nog wel even doorgaan. Zelfs bij politie is het dubieus of ze wel een hulpverlener zijn.

Dus hou op met het roepen om strenger te straffen als we een fake hulpverlener van repliek dienen. Een uniform is geen waarborg dat je autoriteit hebt en vooral niet dat je een hulpverlener bent. Daar is toch wel iets meer voor nodig. Dus laten we zorgen dat deze ´hulpverleners’ beter worden geschoold, een redelijk verhaal hebben en een bepaalde mate van flexibiliteit. Dan zou de uitkomst zo maar kunnen zijn dat deze mensen ook wat beter worden bejegend.

Maar er zit wel een kern van waarheid in het probleem dat wordt geschetst. Men heeft tegenwoordig een erg kort lontje en vervalt al gauw in allerlei agressie. Maar of dat wordt opgelost met strenger straffen betwijfel ik.

De bejegening van mensen met een beroep die wel echt hulp verlenen is zorgwekkend. Ambulancepersoneel, brandweer, zorgmedewerkers en zo voort. Daar moeten we als maatschappij wel wat mee. Strenger straffen helpt dan denk ik niet maar deze tendens is wel een kwalijke.

Categorieën
corona Irritaties

Gemuilkorfd

Donderdag, 1 oktober 2020

Een paar weken geleden heb ik alle Corona gerelateerde posts op dit forum verplaatst naar het privé domein. Maar naar aanleiding van recente ontwikkelingen wil ik er toch wel iets over kwijt. Gewoon omdat ik nu echt ga twijfelen aan de overheid en aan grote groepen mensen die toevallig ook in dit land wonen.

Er waren een aantal maatregelen, ik zal ze niet herhalen hier. Daar heb ik me netjes aan gehouden en zelfs meer dan dat. Weinig tot geen sociale contacten, horeca gemeden, geen feestjes, thuis werken, niet in groepen geweest, boodschappen worden bezorgd, geen vakantie.

Maar wat zag ik rondom me gebeuren: demonstraties, voetbalfeestjes, studentenfeestjes, parken en plassen of meren bomvol met mensen, winkelstraten bomvol, winkels bomvol, vakanties naar risicogebieden, feestende jongeren. De Nederlander laat zich niet beperken.

Ja en toen kwam er een tweede golf. Voornamelijk veroorzaakt door mensen die zich aan voorgaande hebben schuldig gemaakt. En in de media de roep om mondkapjes, mondmaskers. Werking kan zelfs negatief zijn maar oh jee , alle slecht scorende landen om ons heen hebben ze ook. Dus moeten wij zo’n ding op.

De overheid faalt, dat is heel duidelijk. Niet consistent, niet consequent, niet overtuigend. Bestuurders die de fout in gaan zien we nog steeds op tv met een vaak slecht verhaal, vaak ook niet de waarheid sprekend. Consequenties waren er niet voor die lieden. Niet capabel zijn maakt niet uit, wie je kent is belangrijker dan wat je kunt (en vooral wat je niet kunt) .

Maar ik haak af. Ik ga niet een mondkapje dragen, nooit. En als je daar problemen mee heb jij een probleem, want ik mijd vanaf vandaag elk contact met mensen die ik niet ken. Dus ik koop niks meer in lokale winkels. Ik ga niet uit, ik ga niet op bezoek. De bouwmarkt zal thuis moeten bezorgen en anders maar even niet. Ik heb net een aantal spullen gehaald die ik de komende maanden nodig heb en die niet worden bezorgd.

En voor al die figuren die vonden dat het allemaal wel weer moest kunnen: vakantie, feesten, intiem zijn, op een kluitje op het strand of voetbal hoop ik dat jullie vooral geen dierbaren besmetten. Maar kennelijk is er maar één manier waarop jullie leren en dat is ‘ the hard way’. Ga straks niet lopen zeuren dat je ziek bent en dat je niet geholpen kunt worden. Met maar een heel klein beetje gezond verstand had je dat zelf ook wel kunnen verzinnen, of ben je echt te dom om te poepen ? Succes ermee.

Categorieën
Irritaties

Reclame

Zondag, 27 september 2020

Wordt fit met pilletje A, gooi product B in je wasmachine om iets te bereiken wat je wasmiddel ook al doet en zo kan ik nog wel even doorgaan. Reclames die zo irritant zijn dat je de tv op een ander kanaal zapt, waar je vervolgens die zelfde leugens ook weer moet aanhoren en tevens als een soort randdebiel wordt benaderd.

Pilletje A komt er hier niet in, product B ook niet. Oplichterij, gebrek aan respect. Welke idioot koopt die rommel en welke bekende sportman laat zich voor dat karretje spannen ? Als een adverteerder struktureel leugens verspreidt (en dat doen ze bijna allemaal) en hun doelgroep lijkt te bestaan uit mensen die te dom zijn om te poepen, waarom moet ik daar voortdurend van wegzappen ?

Wanneer stopt deze ellende eens. Pas als we als consument stoppen met kopen van producten die op deze wijze reclame maken. Put your money where your mouth is. Het is toch allemaal rommel die verkocht wordt met irritante leugens. Marketing en reclame is echt aan een revisie toe. Spreek de waarheid en negatieve reclame is niet positief. Weg met die troep en weg met die lui.

Categorieën
Mountainbiken

Sporthorloge / GPS

Vrijdag, 25 september 2020

Nadat ik een mountainbike had gekocht ben ik lekker gaan fietsen. In eerste instantie nog even op de weg omdat ik vond dat ik toch wat training en ook opleiding nodig had om in de natuur op onverharde paden te gaan fietsen.

Om toch op de hoogte te blijven van vorderingen en trainingsinspanningen leek het me leuk om deze door middel van een GPS tracker vast te leggen. Dus ging op zoek naar een leuk sporthorloge om hier mee te experimenteren.

De keuze viel op de voordelige Polar M400 met een aparte hartslagband. Deze was nog redelijk betaalbaar en gaf informatie op basis van de GPS track en de hartslagmeter. Deze informatie werd dan op een site bij Polar getoont. Dit horloge heeft ook een koppeling met Strava, een site waar sporters hun sportieve verrichtingen loggen en elkaar een hart onder de riem kunnen steken.

Toch wilde ik graag meer. Een route uitzetten en dan op de kaart zien waar je naar toe moest was ook wel erg handig. Een telefoon kan maar is relatief snel leeg als je de GPS aan hebt. Bovendien is een telefoon kwetsbaar en vaak niet waterdicht. En laat Garmin nou een leuk en voordelig model hebben: de Edge 130. Monochrome, met GPS en Glonas ondersteuning (misschien zelfs Galileo) dus een precies apparaatje op papier.

De hartslagmeter werd meegeleverd dus in Garmin connect een route maken, uploaden naar de Edge en gaan met dat ding. Helaas bleek de praktijk toch iets minder rooskleurig. Het apparaat heeft namelijk geen kaart en laat dus summiere lijntjes zien waar je niet heel veel aan hebt qua navigatie. Ook is de herberekening van de route iets wat net iets teveel processorkracht kost en duurt dus lang.

Wel een automatische upload van je ritten en andere gegevens naar Garmin en naar Strava. Helaas was deze Edge een maatje te licht voor mijn intenties. Wordt vervolgd.

Categorieën
Irritaties

Moraalridders

Zondag, 13 september 2020

De afgelopen weken zag ik op tv weer een groot aantal moraalridders voorbij komen. Types die je wel even gaan vertellen welke mening je moet hebben en hoe jij over iets moet denken. Zij hebben het morele gelijk aan hun kant wordt verondersteld.

Dat ze zelf ook regelmatig de plank misslaan is dan niet erg, een keertje excuses aanbieden of even door het stof en ze gaan weer over tot de orde van de dag.

Recente voorbeelden zien we bijvoorbeeld bij een minister die ons gaat vertellen hoe we ons moeten gedragen en daar zelf lak een heeft en daar ook nog eens probeert onderuit te komen (en er mee onderuit komt) ondanks het geven van niet kloppende verklaringen.

Of een activist die mensen met de dood bedreigt omdat ze onderdeel zijn van een bepaald kinderfeest. Even excuses maken en zo kom je ook nog onder een veroordeling uit van een strafzaak. En weer over tot de orde van de dag.

Gelukkig heeft Arjan Lubach aangekondigd dat dit zijn laatste seizoen is. Deze moeder van alle moraalridders werd zo ongeveer per uitzending irritanter.

Tegenwoordig lijkt de tijd te zijn voor moraalridders. Het was natuurlijk al een tijdje aan de gang, maar sinds er in Amerika protesten tegen politiegeweld tegen gekleurde burgers is losgebarsten lijkt de geest uit de fles. De één na de andere moraalridder komt wel even vertellen wat mijn opkladbed-overgroot-ouders verkeerd hebben gedaan. Ik vind het prima dat deze zaken besproken worden, maar zie eigenlijk niet zo goed wat dan de rol van de hedendaagse samenleving daarin is. En er zijn vast ook wel voorbeelden te vinden dat er andersom misstanden zijn geweest. Maar dat is geschiedenis.

Wat mij in bovenstaande ergert is dat er kennelijk heel makkelijk met twee maten wordt gemeten, één voor zichzelf of de eigen groep en één voor anderen. Dat is volgens mij niet hoe het zou moeten.

Bovendien ben ik dat gepreek van die moraalridders inmiddels wel meer dan zat. Ik zou wensen dat deze figuren geen podium in de media krijgen. Dan houdt dat moraliserende vingertje misschien eens op.

Het gevaar van deze publicatie is natuurlijk dat het overkomt als een verhaal van een moraalridder. Dat is niet zo bedoeld. Wat ik wel wil aangeven is dat ik die moraalridders inmiddels helemaal zat ben. Ik zap ze weg, kijk niet meer naar uitzendingen waar deze figuren in zitten. Ik bepaal zelf wel wat ik vind en hoe ik moet denken.

Categorieën
fiets kopen Mountainbike Mountainbiken

Het aanschaffen van een MTB

Zondag, 6 september 2020

In het vorige post heb je kunnen lezen hoe mijn (onze) liefde voor de mountainbike en het mountainbiken is ontstaan. Dat vroeg om een vervolg en dat vervolg kwam er al snel: een kleine week later liep ik binnen bij een grote fietsenzaak die een royale keuze had in MTB fietsen.

Van te voren had ik al advies ingewonnen bij wat collega’s die vaak op de MTB zaten. Waar moet je op letten bij het aanschaffen van een fiets. Er is echt heel veel informatie te vinden maar je ziet door de bomen het bos niet meer.

Ik ben geen expert op het gebied van MTB fietsen maar weet er inmiddels wel iets van. Voor mij was van belang dat ik niet wist hoe leuk ik deze sport zou blijven vinden, dus was het zaak om niet een fiets aan te schaffen die de hoofdprijs kost maar wel weer te verkopen was. Er zijn fietsen die 4 a 5000 euro kosten en waarschijnlijk nog wel duurder. Dat was voor mij geen optie. Op zoek naar een betaalbare en goede beginnersfiets dus.

Je hebt verschillende types MTB fietsen die elk zo een eigen toepassingsgebied hebben. Voor mij was een allround XC (cross country) fiets geschikt, die is voor vrijwel iedere beginnende MTB’er geschikt. Dan heb je zo ook nog met verschillende wielmaten: 26 inch (oud) , 27,5 inch en vooral vaak 29 inch. Als je zelf iets kleiner bent is een 27,5 inch fiets een goede keuze maar vaak kom je uit op een 29 inch. Die rijden echt heel lekker.

Dan heb je fietsen die volledig geveerd zijn en fietsen die alleen voorvering hebben. De volledig geveerde fietsen zitten in een wat hoger segment en zijn op een parcours / route voor MTB’s wel wat beter en comfortabeler maar de meesten hebben een fiets met alleen maar voorvering. De brede banden vangen ook genoeg oneffenheden op.

Dan is er ook nog keuze in het type vering voor. Er is luchtvering en er is coil vering. Die laatste is goedkoper en heeft ook minder onderhoud nodig. Ten tijde dat ik mijn fiets kocht heb ik deze afweging niet gemaakt maar dat was gezien het budget ook niet echt een optie. Luchtvering is toch wel heel veel beter.

Tegenwoordig zijn vrijwel alle MTB fietsen uitgerust met schijfremmen. Ook komen velgremmen nog wel voor maar die zie je eigenlijk alleen op wat oudere fietsen tegenwoordig. Dus schijfremmen, ideaal en krachtig systeem. Maar ook kwetsbaar. Er zijn eigenlijk, los van de diameters, twee systemen: hydraulisch en met een kabel. Hydraulisch is daarin de betere keuze maar ook weer duurder.

Het materiaal waar het frame van is gemaakt maakt vooral uit voor het gewicht van de fiets. Carbon is licht en sterk maar ook kwetsbaar en vereist dan ook beleid bij het hanteren en vervoeren van de fiets. Aluminium is wat zwaarder maar verder wel veel makkelijker in de praktijk. Vaak zijn carbon frames stijver en dat wordt als positief gezien. Maar een goed carbon frame is wel kostbaar. Er zijn tegenwoordig ook behoorlijk lichte aluminium frames te koop, vaak zitten deze fietsen in het wat hogere segment met bijhorend prijskaartje. Een veel gehoorde opmerking is dat je beter zelf 10 kg kunt afvallen in plaats van een heel dure en lichte fiets te kopen. Dat ging voor mij wel op.

Dan is er nog een heel belangrijk onderdeel van de fiets en dat is de versnellingsgroep(en). Daar is erg veel keuze in. Er zijn twee belangrijke spelers op de markt: Shimano en SRAM. Beide leveranciers maken hele goede maar ook minder goede sets waarbij een aantal modellen zijn die ik niet zou aanraden voor een MTB. Daarnaast is er ook nog de keuze hoeveel versnellingen je kiest. Vaak hangt deze keuze samen met de keuze van het model. De goedkopere Shimano sets hebben vaak 7-9 tandwielen achter en 2 of 3 bladen voor, SRAM levert eigenlijk alleen maar 1 (voor) x 12 (achter). Dat levert dan 12 tot 27 versnellingen op die overigens niet uniek zijn en er vallen door de keuze van het blad voor ook versnellingen af welke je gezien de stand van de ketting beter niet kunt gebruiken. Dat nadeel hebben sets met 1 blad voor uiteraard niet, daar heb je 12 unieke en bruikbare versnellingen.

De middenklasse groepsets zijn al een stuk beter. Je merkt dat bijvoorbeeld aan het feit dat tijdens je MTB rit je ketting niet vastloopt of er afvalt. Of dat de versnelling wel goed is af te stellen. Daarmee is het fietsen dus al een stuk aangenamer omdat je niet of nauwelijks last hebt van haperende versnellingen. De middenklasse sets zijn voor Shimano vaak 2 of 3 voorbladen en 9 – 12 tandwielen achter. Met SRAM heb ik geen ervaring, die leveren overigens ook in dit segment 1 blad voor en 12 tandwielen achter. Een goede keuze voor een beginnende mountainbiker die ook op onverhard terrein wil fietsen zou Deore van Shimano kunnen zijn. Dat is een probleemloze set met een goede levensduur en relatief goedkope onderdelen. Ook SRAM heeft modellen in deze range (GX) .

Wil je beter dan kan dat ook. In de middenklasse heb je dan nog een SLX set van Shimano met een erg goede prijs/kwaliteit verhouding en dan is er aan de bovenkant nog een XT en XTR te vinden. XTR is erg licht van gewicht en verder gelijk aan de XT. XTR is kostbaar, XT is iets zwaarder en kost de helft. Deze sets worden aangeboden met 1 of 2 voorbladen en 12 tandwielen achter. Bij SRAM is een vergelijkbaar verhaal te vertellen. Je kunt bij deze topmodellen ook nog automatisch schakelen toevoegen om het helemaal compleet te maken. Dat kost wel een paar centen…

Wat je vaak ook ziet bij fietsen is dat er voor een andere groep wordt gebruikt dan achter. Op zich prima, voor schakel je toch niet heel veel. In de praktijk verander ik het voorblad alleen aan het begin en afhankelijk van wat ik ga doen (meer verhard of onverhard).

Tot slot zijn er heel veel merken en soorten fietsen. Er zijn merken die een goede prijs/kwaliteit verhouding bieden. Dat zijn vaak Duitse merken zoals Bulls, Cube en Canyon. Bij deze fabrikanten heb je dan vaak veel keuze uit modellen met verschillende niveaus van afmontage.

Er zijn ook traditionele merken die erg duur zijn. Ik heb me laten vertellen dat die het prijsverschil tussen bovenstaande merken niet kunnen waarmaken. Of dat zo is weet ik niet maar de bron was wel iemand waarvan ik weet dat hij er wel verstand van heeft.

Daarnaast zijn er ook goedkope merken. Die zou ik afraden, ook als beginnersfiets. Ze gaan vaak snel kapot en je krijgt er tweedehands ook helemaal niks meer voor terug. Bovendien is het niveau van afmontage slecht. Tevens is mountainbiken niet een sport zonder gevaar dus je wilt er zeker van zijn dat je een goede en betrouwbare fiets hebt.

Terug naar de winkel. Bovenstaande kennis had ik niet toen we de winkel binnen gingen. Toch werd ik goed geholpen door de verkoper die ook zelf een mountainbike liefhebber was. Na een aantal fietsen geprobeerd te hebben viel mijn keuze op een overjarig model van Bulls die met redelijke korting werd aangeboden. Het werd voor mij een fiets met Deore afmontage, hydraulische schijfremmen en een coil geveerde voorvork. Het model was de King Cobra 29 Disc. Ik heb ongeveer 6000 km gereden op deze fiets, met veel plezier.

Mijn vriendin kocht een paar weken later een instapmodel Cube Access WS. Dat was een voordelige fiets met mechanische schijfremmen en Tourney afmontage. Toen we echt gingen mountainbiken bleek de fiets op veel vlakken tekort te schieten. Regelmatig moest de ketting er weer goed opgelegd worden en de remmen waren ook matig. De afstelling van de derailleur was ook een drama, ook de fietsenmaker kreeg dit niet goed. Kortom: een miskoop.

Ik hoop dat ik iets heb kunnen uitleggen over aspecten die meespelen bij het kopen van een mountainbike. Ik ben een beginnende en niet al te fanatieke liefhebber en weet er lang niet alles van af. Zaken als wielen en lagers en cranckstellen, pedalen en weet ik wat allemaal zijn hierbij niet aan de orde gekomen. Er zijn genoeg sites waar je daar informatie over kunt vinden. Je kunt het zo gek maken als je zelf wilt. Dat is niet de scope van dit verhaal. Dit is om een aantal afwegingen mee te geven bij het aanschaffen van zo’n fiets. Hou er rekening mee dat een redelijke instapper zo’n 800 – 1000 euro kost. Wil je al wat beter is 1300 – 1500 een goede prijsklasse, die fietsen hebben dan vaak een XT groepset, zijn lichter en hebben een luchtgeveerde voorvork.

Inmiddels rijdt mijn nu ex-vriendin rond op een Ghost met Deore (vergelijkbaar met bijvoorbeeld de Bulls die ik heb gekocht) en ik heb een tweedehands Cube LTD SL aangeschaft met luchtgeveerde FOX voorvork, DT Swiss wielen en volledig XT . Jammer dat ik niet wat dichter bij een leuke MTB track woon.

Categorieën
Introductie Mountainbiken

Mountainbiken

Zondag, 30 augustus 2020

Eind april 2018 had ik samen met mijn toenmalige vriendin een korte vakantie geboekt in de buurt van Lichtenfels. De bedoeling was om te wandelen en te genieten van de natuur en lekker te eten en te drinken. We hadden gezien dat er in die omgeving een aantal mooie gebieden waren om te bezoeken zoals de Edersee en het Kellerwald-Edersee natuurgebied. We besloten dan ook de volgende dag een fiets te gaan huren en rond het meer te fietsen. Niet dat we beiden een enorme fietsconditie hadden maar we zaten wel beiden dagelijks op de fiets voor boodschappen en woon-werk verkeer, dus dat moest wel lukken.

Aan de voet van het meer ontdekten we een camping waar we een fiets konden huren. Dus ’s ochtends vroeg er naar toe en we kregen elk een mountainbike mee. Korte uitleg gekregen hoe we moesten schakelen en toen op pad aan de hand van een kaart die we bij ons hadden. Het weer was prachtig dus helemaal mooi.

De fietsen die we gehuurd hadden maakten veel indruk op ons. Stoer, veel versnellingen, schakelen ging mooi en ze reden echt heerlijk. Zeker in het begin. We genoten beiden van de tocht langs dorpjes, langs het meer en door de mooie natuur. En het weer was ook ideaal.

Langzaam maar zeker begon het landschap wat meer heuvelachtig te worden. Erg mooi om te zien maar ook lastiger om doorheen te fietsen, zeker als je dat niet gewend was. Maar gelukkig hadden we genoeg versnellingen om die klimmetjes ook goed te kunnen doen.

We hebben die dag genoten van de mooie natuur en de fietstocht. Toch waren die 60 km veel te ambitieus, zeker met al die heuvels. Dus mijn vriendin begon na 30 km te klagen over vermoeidheid en zadelpijn en ook ik had daar wel last van. En de afstelling van de fietsen begon ook te haperen, schakelen ging niet altijd goed en de remmen deden het ook minder goed dan in het begin. Uiteindelijk heb ik de laatste 15 km mijn vriendin naar de finish geduwd en getrokken.

Maar de liefde voor de mountainbike was bij ons beiden wel aangewakkerd. Voortaan even een fietsbroek en conditie opbouwen. Voor mij zeker belangrijk want er mochten wel een paar kilootjes af (en nog steeds, maar wel veel minder).