Categorieën
corona

Rare week, veel indrukken

Vrijdag, 22 mei 2020.

Nieuwe fiets, super sportief. Nieuwe dates, complottheorieën. Aankondiging ontslag collegas / vrienden.

Vandaag gewandeld met iemand die ik nog bleek te kennen uit een vorig leven (lees werkgever). Daar kwamen we beiden vandaag achter. Het gesprek ging onder andere over Reiki, 5G, WiFi, Bill Gates en complottheorieën. Vooral dat laatste was erg belangrijk voor haar, dat zocht ze in een partner. Dat gaat ze bij mij niet vinden. Scheelt weer, had al een heel veel leuker contact deze week. Wel een stuk verder weg.

Deze week kregen een aantal directe collega’s en voormalig teamgenoten te horen dat ze niet geschikt waren voor de functie die ze in de nabije toekomst moeten vervullen. Van de 5 mensen die met mij in dat team zaten zijn er straks nog 2 over. Hard, zuur, en vooral niet leuk. Er zitten vrienden van me bij. Dit kan mij ook overkomen, hoewel ik dat niet verwacht. Maar die verwachting hadden mijn collega’s ook niet.

Vanavond werd ik geconfronteerd met leuke keuzestress, kennelijk heeft het offline halen van foto’s die minder goed gelukt waren van de datingsite en de aanpassing van mijn profieltekst gewerkt. Er is weer wat te kiezen qua dates. Leuke, vlotte dames, het perspectief is weer positief. Nu maar even offline qua profiel om rustig de tijd te nemen om de dames beter te leren kennen. Het wordt wel weer eens tijd voor een relatie.

Mijn tweedehands aangeschafte fiets is erg sportief. Het is volkomen onmogelijk om daar langzaam op te fietsen. Voor het doel heel geschikt maar ik zie me daar niet een recreatief tochtje met iemand op maken. De zithouding is erg sportief dus is je aandrijving daar ook op gericht. Ik verbeter record na record terwijl ik me voorneem rustig aan te doen.

Net weer wat muziek aangeschaft van aanstormend talent, in dit geval Just Mustard. Fysieke media was allemaal al uitverkocht dus maar gegaan voor de downloads.

Na eindeloos prachtig weer was het vanmorgen heftig qua neerslag, maar o zo nodig. Gelukkig had ik me gisteren al uitgesloofd op de fiets. Dus vandaag was het niet erg en mijn wandeling was droog.

Morgen toch maar even weer een paar winkels bezoeken. Wel een stuk overzichtelijker dan de chaotische supermarkten op het moment. Kan helaas niet vroeg, waakdienst houdt me gebonden aan huis tot de middag. Ook op een vrije dag.

Categorieën
corona

De tiende week…

Zaterdag, 16 mei 2020

Een mens wordt creatief als je in een situatie zit zoals we dat momenteel meemaken. De afgelopen tijd heb ik een aantal anderhalf meter activiteiten gedaan.

De leuke date is inmiddels al weer voltooid verleden tijd. Het bezoekje van afgelopen weekend aan het drukke Hoornse meer sprak boekdelen, eigenlijk wist ik al wel dat dit ging gebeuren. Het was kort en ongeïnspireerd van haar kant. Dus gisteravond kreeg ik de melding via WhatsApp. Ik heb het maar half gelezen, iets met het niet voelen van een klik, op vriendschappelijke voet verder en dat soort dingen. Daar ben ik niet voor in, we hebben echt te weinig gemeenschappelijke interesses om samen leuke activiteiten te gaan doen. Geen muziek die we allebei leuk vinden, cabaret was niet leuk, fietsen vond ze niks aan. Dus prima, geen match.

De mountainbiketocht van zondag in Sleen was wel leuk, beetje jammer dat mijn collega er weer andere mensen bij had uitgenodigd, ik was liever alleen met hem gaan fietsen. Aardige mensen hoor, maar daardoor liep de tocht toch anders dan ik me had voorgesteld. Maar je bent zo een goed deel van de dag weer kwijt. Rijden, even koffie drinken en dan de route rijden op een rustig tempo. Na afloop even wat drinken en dan maar weer naar huis. Ik moet nog steeds mijn fiets schoonmaken bedenk ik me nu.

Het is gelukt om een gaatje te vinden in het bezorgschema van de supermarkt. Zondag kwam de bezorgdienst voor het eerst langs. Lekker makkelijk en wat mij betreft een uitkomst voorlopig. Maar ja dan moet je wel weer opnieuw een gaatje kunnen vinden. Dat gaatje kwam er plotseling voor afgelopen woensdag. Wel een beetje kort op elkaar maar toch maar gedaan. En ik heb gelijk een half jaar bezorgservice gekocht zodat ik voortaan elke week op hetzelfde tijdvak mijn boodschappen krijg. De supermarkt zal mij het komende half jaar niet of nauwelijks zien.

Op Marktplaats zag ik een leuke fiets staan. Een Canyon Commuter 5.0 AL. Dat is een soort trekking / urban / gravel bike die een aantal opvallende eigenschappen heeft zoals een naafversnelling en riemaandrijving. Daar heb ik mijn zinnen op gezet. Maar ja, ik heb op het moment al 4 fietsen dus eigenlijk moet er eerst maar eentje verkocht worden. Twee mountainbikes is ook eigenlijk teveel, dus ik besluit daar een van te verkopen. Na de bekende slechte biedingen op Marktplaats kom ik tot overeenstemming met een handelaar die er ook te weinig voor geeft maar wel boven hetgeen ik als absoluut minimum heb gesteld. Dus dat moet maar doorgaan.

Maandagavond is het dan zover. Ik stop redelijk op tijd met werken want ik moet een fiets brengen en halen. 450 km op een avond met twee bezoeken is best wel veel. Uiteindelijk is dat dan toch gelukt en kom ik om 11 uur ’s avonds thuis met een andere fiets dan dat ik vertrok.

Dinsdag was een heel zware dag. We krijgen geen medewerking van een ander team waardoor we stil komen te staan. Best lastig dan om in deze tijd uit een impasse te komen als de deur voor je neus wordt dichtgegooid en je niet fysiek bij elkaar bent. Ik besluit om dit te escaleren nadat ik de hele avond totaal geen energie heb gehad om wat dan ook te doen, zelfs het optuigen van de nieuwe fiets was al te veel.

Woensdag heb ik helaas waakdienst dus dubbel aan huis gebonden. Nu heb ik even tijd om mijn fiets klaar te maken voor gebruik en de sensoren goed in te stellen. Kan nu wel even een paar rondjes door de wijk rijden en een collega komt nog even op bezoek om een biertje te drinken. Hij woont een straat verder. We hebben allebei waakdienst dus we moeten wel helder blijven.

Om 3:25 gaat mijn waakdienst alarm af. Ik lig dan al 2.5 uur in bed dus heel wakker ben ik nog niet. Er blijkt toch iets aan de hand te zijn. Eerst onschuldig, een half uur later bleek dat er toch ineens heel veel omviel. Dus toch maar even mijn collega ook uit bed moeten bellen. Het zou een lange dag worden. Gelukkig was de impact van de storing om 8:30 weggenomen en moest er gezocht worden naar de oorzaak. Die werd rond 11:30 gevonden. Van fietsen kwam er even niks, de batterij was bij mij leeg en we hadden de donderdagmiddagborrel met pubquiz. En sportief fietsen met een paar bierjes in de benen is sowieso al geen goed idee.

Ondertussen hoorde ik dat ik mijn kat ook beter niet meer kan aaien omdat er huisdieren positief op Corona zijn getest. Dat gaat me toch wel veel te ver ondanks dat ik best wel veel doe en laat om zo weinig mogelijk contact te maken met mensen. Dus die maar even niet.

Vrijdag na een kort online college besluit ik nu voor het eerst een flinke tocht te gaan maken op de nieuwe fiets. Eens kijken hoe dat bevalt. Ik besluit iets van 46 km te gaan fietsen. Ik kwam weer terug in een recordtijd en redelijk gesloopt. Maar het was een heerlijke tocht en ook lekker om weer even in beweging te zijn geweest.

Het was een week van extremen, veel leuke dingen maar ook een aantal heel vervelende zaken. Vooral ook erg intensief. Gelukkig is het een kort weekje volgende week.

Categorieën
corona

The day after…

Donderdag, 7 mei 2020

De hele dag het nieuws genegeerd. Het is nu precies 8 weken geleden dat het land op slot ging, tenminste mijn kantoor. Het perspectief om mijn collega’s te ontmoeten is beperkt aanwezig. Ik ga toch echt wel even een stukje mountainbiken met mijn collega. Kan prima, afstand houden zal geen probleem zijn.

Vandaag die vriend dus ook maar even gebeld. Leuk om zijn stem te horen via een telefoon, werkt toch beter dan die laggende en haperende sites. De online borrel sterft uit. 8 mensen, waar de eerste keer er 25 a 30 waren. Dat zegt wel iets, online klinkt leuk maar heeft beperkingen. Dat hoor ik ook van andere collega’s die net als ik moeite hebben met het gebrek aan fysiek contact. Ook collega’s die het heerlijk vinden.

Een kort gesprekje met medewerkers uit de supermarkt, slager, slijter, bakker is leuk maar niet voldoende. Ik heb mijn hoop gevestigd op een leuke date. Anderhalf meter picnic was erg leuk en vloog voorbij. Gelukkig hebben we het beiden druk dus rustig aan is het best haalbare. En ik denk dat dat goed is.

De avond van gisteren is bezonken maar voelt niet goed. Gewoon even 16 a 17 weken thuisarrest er bij. Terrassen ? Ja lekker in de tuin achter het huis. Zeker niet bij die idioten die massaal denken dat er niks aan de hand is. Uit eten ? Kan prima hier in de tuin, lekker met vrienden en beperkt gezelschap. Kapper ? Lieve en leuke dames, ik gun ze al het goede. Maar ik kom maar even niet.

De versoepeling is voor mij juist het tegenovergestelde. De vrijheid en roekeloosheid van anderen is een bedreiging. Daar heb ik geen zin in. De lockdown wordt voor mij de komende zes weken nog strenger. De supermarkt dichtbij gaat mijn omzet niet meer krijgen. Ik kies voor een ruimer opgezette supermarkt met meer verstandige en vaak oudere klanten. En op tijden dat het rustig is.

Categorieën
corona

Versoepeling ?

Woensdag, 6 mei 2020

Vanavond was de langverwachte toespraak van het kabinet. Contactberoepen kunnen, horeca en nog wat dingen kunnen weer beperkt. Reizen met het openbaar vervoer kan met een mondkapje.

Alleenstaande, geen kinderen, een kat, vrienden met gezin op afstand, tot voorkort een rijk cultureel leven en een leuke baan tussen leuke mensen op kantoor. Vandaag bood mij geen enkel perspectief. Gewoon helemaal niks. Ik ga niet in de rij staan om alleen of met iemand in de horeca te vertoeven met 30 of zelfs 100 man. Mijn concerten en en theatervoorstellingen gaan niet door. Online alternatieven helpen niet, ik zie al veel te veel een beeldscherm.

Het perspectief dat ik heb is dat ik tot januari thuis moet werken, zeer mondjesmaat mensen zie en mijn familie, vrienden en collega’s ook niet ga zien voorlopig. Vakantie? Lekker op anderhalf meter met niemand. Geweldig. Ik vraag me af wat erger is, doodgaan aan Corona of dit . Ik weet het niet, ik ga in geen geval naar de IC, geef maar een spuitje.

En een mondkapje? Ik ga nog liever dood van de honger. Geen haar aan mijn hoofd die daar aan denkt, die worden dus voorlopig ook niet geknipt. Een mondkapje is een no-go. Niet. Never. Nooit.

Het perspectief dat ik inmiddels een week of 8 heb is dat ik aan huis ben gebonden in een sociaal isolement. Mijn leven is geen zak aan. Nu is het mijn beurt om te klagen. Niet dat iemand dit leest of hoort. En nee, geld is niet de oplossing voor mij.

Ik had lekkere verse aardbeien als toetje. Door het totale gebrek aan perspectief helemaal vergeten. Heb ik morgen toch nog een lichtpuntje.

Categorieën
corona

Het is overal druk.

Zondag 3 mei 2020

De laatste paar dagen zie je het op televisie maar ook in de straat. Mensen zijn het zat om thuis te zitten. Dus gaan we lekker allemaal tegelijk naar de Ikea, gaan we tegelijk naar parken en natuurgebieden. Resultaat is dat je heel lastig nog afstand kunt houden. Slingerend langs elkaar om zoveel mogelijk toch te proberen dat voor elkaar te krijgen waarbij een groot deel van de jeugd totaal nergens rekening mee houdt.

Ondertussen zie ik in mijn straat ook steeds meer mensen die elkaar opzoeken. Net nog drie gezinnen met kinderen die bij elkaar op visite gaan, 10 á 12 man dus. Die kinderen gaan binnenkort weer naar school of naar de kinderopvang. Waar de buurvrouw dus ook werkt. Of de buren daarnaast, die hebben vanaf het begin al bezoek gehad van hun kinderen die te pas en te onpas langskomen. Jammer dat mensen zich niet beter kunnen beheersen, ik voorzie een tweede golf en een langdurige thuiswerksituatie. Gelukkig zijn er ook buren die beter hun best doen 🙂

Ik heb een lekker lang weekend. Gisteren maar eens de vakjeskast verder uitgemest. Oude administratie die ik niet meer nodig heb voor belastingaangiftes maar eens weggegooid. Oude studieboeken die al lang zijn achterhaald (IT) en boeken over software (dBase III, Lotus 123, etc) had ik 15 jaar geleden ook al weg kunnen gooien . Maar goed, ze liggen nu in de papierbak.

Straks maar even een stukje wandelen op een rustig plekje. Want ik had de afgelopen 24 uur waakdienst dus ben ik redelijk gebonden aan een locatie / laptop / internet. Soort van dubbele lockdown dus. En zo kabbelt mijn alleenstaande leven voort. Gelukkig heb ik Floortje nog, mijn kattenkopje.

Categorieën
corona

Lekker weer, de 7e week

Zondag, 26 april 2020.

Al voor de 7e week werk ik vanuit huis. Ik neem tegenwoordig af en toe een dag vrij. Gewoon een stukje fietsen in een rustige omgeving op momenten dat anderen thuis werken of elders werken. Vandaag was ik in het Stadspark in Groningen. Voor mijn gevoel veel te druk, had ik niet verwacht. Ook ik heb daar uiteraard aan bijgedragen. Volgende keer toch maar een andere wandellocatie kiezen, dit wil ik niet, ik wil anderhalf meter afstand kunnen houden.

Waar ik bang voor ben is dat er straks een 2e golf komt die veel heftiger is dan de eerste. Die gaat er ongetwijfeld komen. Het puberbrein is niet in staat om langer dan 2 uur iets te onthouden kennelijk. Ik heb echt geen enkele puber afstand zien houden of ook maar een poging zien doen om dat te bewerkstelligen. Het wonen in een stad heeft in deze tijden ook echt nadelen. Blij dat ik aan de rand woon en makkelijk zonder al te veel moeite en mensen de omgeving kan verlaten om te sporten.

Thuiswerken is een veilige luxe. Maar het is voor mij ook een eenzame luxe. Te weinig mensen die ik aanraak, beter nog , helemaal geen mensen die ik aanraak. Een eenzaam bestaan is het niet maar wel een bestaan zonder lichamelijk contact. Ik hou me er maar aan hoewel het regelmatig lastig is om iemand met wie ik afspreek geen knuffel te geven.

Ondertussen verbaas ik me over allerlei bedrijven en sectoren. Een paar voorbeelden: KLM topman krijgt extra bonus voor het binnenhengelen van extra staatssteun of regelt een extra bonus voor zichzelf om andere redenen. Op welke planeet leef je dan ? Laat maar failliet gaan zou ik zeggen. Marktwerking. Of de betaald voetbal sector. De salarissen zijn ongekend voor de tegenprestatie. Financiële steun? Dacht het niet. Al wordt er nooit meer betaald gevoetbald. Wat een stelletje wereldvreemde strontverwende types zijn dat toch. Booking.com vraagt ook steun aan, miljarden uitgekeerd aan aandeelhouders en nou mag de belastingbetaler helpen ? Stuur ze maar een rekening wegens belastingontwijking. Ik kocht er al niks en dat ga ik ook niet meer doen. Nooit. Dat zouden meer mensen moeten doen, put your money where your mouth is zeggen ze in Engeland. En zo zijn er ongetwijfeld meer voorbeelden te vinden.

Tegelijkertijd vallen er allerlei kleine ondernemers wel om. Dat is niet oké. Dus die grote graaiers maar niks geven en de eerlijke ondernemer wel ondersteunen. Dat is een goed idee. Bedrijven die wel een goede moraal hebben, die mogen we houden en de rest die gebruik van allerlei constructies maakt om geen belasting te betalen, topmensen onredelijk hoge bedragen uitkeren, aandeelhouders zwaar in de watten leggen, die kunnen we nu mooi saneren. Weg ermee. Daarmee worden centra straks ook weer diverser. En de betaald voetbal sector krabbelt straks echt wel weer op. Misschien dat er een nul geschrapt kan worden in de topsalarissen. Of twee.

Categorieën
corona

Waakdienst en tuinieren

zondag 15 maart 2020

Ik kan vandaag eigenlijk geen kant op want ik heb een waakdienst vanaf 12 uur tot morgenvroeg 8 uur. Ik hoef niet aan het werk maar de kans is wel aanwezig dat er een systeem niet goed functioneert en dan moet ik wel aan de bak. En snel ook.

Vandaag begonnen om eens wat te gaan snoeien in de tuin. De container heeft een beperkte capaciteit dus dat moet dan maar in etappes. Na een paar uur is de container helemaal vol en heb ik de grijze container ook maar voor een deel gevuld. Zoveel afval produceert deze eenpersoons huishouding niet .

Mijn nieuwe computer moet ook nog even aandacht, het is een mooi klein, snel en stil exemplaar. Kan dat oude bakbeest de deur uit.

Op het gebied van daten gaat het ook helemaal niet goed. De contacten die ik had heb ik verbroken. Misschien ook wel goed, ik kan toch niet zo veel met cynische mensen of moraalridders.

De 100 km maatregel gaat volledig aan mij voorbij. Ik rij weinig dus ik ben nog niet op een weg geweest waar dit moet gelden. Voordeel is dat ik dan wel met mijn 150 cc scooter fatsoenlijk de snelweg op kan omdat het snelheidsverschil dan niet meer aanwezig zou moeten zijn.

Categorieën
corona

Nog steeds geen verse groenten

zaterdag 14 maart 2020

Vroeg uit bed, snel douchen en aankleden en dan maar weer naar de supermarkt. Kijken of ik nu wel groenten kan kopen. Helaas, dat is nog steeds niet het geval. Wel kan ik een paar potjes groenten kopen en een zakje zuurkool. Ach, daar red ik me dan ook wel weer mee.

Je ziet om je heen dat de Corona crisis nog lang niet door iedereen serieus wordt genomen. Wel hamsteren maar geen afstand houden. Massaal de natuur in. Gelukkig kunnen we nog naar kleinschalige concerten en is de horeca er ook nog.

Ik besluit om ’s middags maar een flink stuk te gaan fietsen. Ook daar tref ik veel mensen die de natuur in zijn getrokken, zelfs meer dan dat ik gewend ben. Gelukkig fiets ik redelijk dunbevolkt gebied en er is hier nog geen corona besmetting vastgesteld.

Helaas is er die avond in mijn favoriete club Vera geen leuk concert. Dus ik besluit thuis te blijven. Heb met al die deprimerende nieuwsberichten toch al weinig trek om iets te ondernemen. Gelukkig is de televisie vanavond wel leuk met de nieuwe gratis zenders.

Categorieën
corona

Alleen op de wereld

vrijdag 13 maart 2020

Doordat ik mijn zakelijke mobiel niet privé gebruik, en mijn privé mobiel niet zakelijk heb ik kennelijk een bericht gemist dat om 20:00 uur gisteren is gepubliceerd op het intranet en is gemaild. Ik kom op de gebruikelijke tijd op kantoor en kom een collega tegen die weer terug naar huis gaat. Ze vertelt dat het kantoor om 12 uur sluit voor ons. Ik loop naar binnen en moet me registreren bij de receptie. Ik loop naar mijn werkplek en zie dat er echt helemaal niemand is. Nou is het vrijdag doorgaans een stuk rustiger maar niet zo rustig.

Gelukkig komt een paar minuten later een collega die ook dit nieuws heeft gemist. We besluiten maar te blijven werken en we zien regelmatig andere collega’s langskomen om spullen te halen voor het thuiswerken. Van werken komt die dag niet veel en om 11 uur besluiten we dan toch maar thuis verder te gaan.

’s Middags heb ik een afspraak bij de kapper. Perfecte timing blijkt. Op de terugreis fiets ik naar een andere supermarkt, want die is op korte afstand van de kapper en op de route naar huis. Ik dacht dat schappen gisteren al leeg waren maar het kan erger. De hele groenteafdeling was leeg, er ligt geen normale groente meer. Gelukkig heb ik nog wel wat rode bietjes liggen. Toch maar de timing aanpassen.

Categorieën
corona

Opgesplitst in 2 groepen

donderdag 12 maart 2020

Vandaag mogen we weer op kantoor werken. Tenminste de helft van de mensen. Ook kunnen we er voor kiezen om thuis te werken. Er zijn teams die dat hebben besloten te doen, dus daar is niemand van aanwezig. Het is een rustige dag zonder veel afleiding. Werken in een grote kantoortuin is vaak erg onrustig en rumoerig. Zeker bij ons is dat het geval. Nu zijn de grootste lawaaimakers ingedeeld in de andere groep, die zijn volgende week aan de beurt. We zijn met zijn drieën aanwezig en ik kan lekker doorwerken. Tussen de middag samen met een collega een ommetje gemaakt in de stad. Je ziet nu al dat het een stuk rustiger is op straat.

Tijdens het deels fysiek en deels electronisch overleg via onze telefonische vergaderfaciliteit geef ik aan dat ik een beetje moe wordt van de vele communicatiekanalen. We werken met Skype voor bedrijven, Microsoft Teams, Whatsapp, Slack, Mail en via de online vergader faciliteit. Dat werkt wat mij betreft niet, graag wil ik een keuze in welke middelen we gebruiken.

’s Avonds hang ik rustig voor de televisie. Op weg naar huis ben ik nog even langs een supermarkt gefietst. Dat was een vreemde gewaarwording: heel veel schappen zijn leeg. Gelukkig kan ik nog wel een week of 4 vooruit met wc-papier. Wel is er vrijwel geen verse groente meer te krijgen. Nou ja, morgen maar weer proberen.