Categorieën
Algemeen corona

Tweeëndertig weken

Zondag, 25 oktober 2020

Afgelopen week was voor mij en vele anderen de 32ste week dat we niet meer naar het kantoor mochten en dat we met allerlei richtlijnen en maatregelen zitten opgezadeld. Daarom een moment om eens een aantal opvallende zaken er uit te halen, vanuit mijn eigen perspectief.

Thuiswerken gaat wennen.
In de afgelopen tijd ben ik drie keer op kantoor geweest, een keer om een nieuwe mobiel te halen en twee keer in een teamruimte waar ik een aantal mensen van mijn team en van andere teams heb gezien. Voor de rest heb ik eigenlijk alleen maar vanuit huis gewerkt. De eerste maanden heb ik dat als zeer eenzaam en vervelend ervaren maar het gaat wennen. Het heeft ook vast geholpen dat ik inmiddels mijn werkplek in orde heb gemaakt en opgeruimd heb. Dat geeft in ieder geval een stuk rust. Ik verwacht in de toekomst veel vaker vanuit huis te werken, maar ik vind het toch ook wel erg prettig om regelmatig wat collega’s te ontmoeten anders dan via een scherm.

Boodschappen doen.
Ik bestelde voorheen al redelijk vaak artikelen via het internet en dat is alleen nog maar meer geworden. Afgezien van een aantal specifieke dingen zoals brood en aardappelen bestel ik eigenlijk alles nu via het internet. Zelfs mijn boodschappen en ik moet bekennen dat ik zojuist mijn bezorgbundel met een jaar heb verlengd. En dat bevalt eigenlijk reuze goed. Boodschappen doen in een winkel is eigenlijk gewoon een vervelende bezigheid. Dus die blijft denk ik wel .

Kleedgewoontes.
In de eerste maanden droeg ik vrij vaak een comfortabel zittende en makkelijke joggingbroek. Wel gewoon normaal douchen en scheren maar geen strakke en kleding aan met lastige knoopjes die meerdere keren per dag open moeten. Wanneer dat is veranderd weet ik eigenlijk niet, wel heb ik dit voorjaar en zomer vaak een korte broek aangehad maar daar heb je ook twee types: comfortabel en wat netter. Zelfde verhaal dus. Maar ik draag gewoon dezelfde kleding weer die ik aanhad toen ik op kantoor zat. Doordat ik minder vaak op de fiets zit slijten die kleren (broeken) wel een stuk minder snel.

Kapsel.
De eerste dag van het thuiswerken had ik nog een afspraak bij mijn kapper. Dus ik ging netjes geknipt de crisis in. Een week of 6 geleden ben ik weer geweest en besloten mijn haar lekker te laten groeien. Dat lukt inmiddels vrij aardig. Die hou ik er dan ook in en bovendien heb ik totaal geen zin om nu nog naar een kapper te gaan.

Stemming.
De eerste periode van de lockdown was ik eigenlijk helemaal flabbergasted. Ik voelde me door het wegvallen van sociale contacten eenzaam, niet gelukkig en beperkt in mijn doen en laten. Veel gewandeld en gefietst in die tijd, genoot van de rust en schone lucht.
Ik kwam bijna nergens meer. Wel veel ergernissen die veel mensen die thuiswerken waarschijnlijk ook hebben gehad: lawaaimakende buren die ineens massaal gingen klussen en tuinieren met gebruikmaking van lawaaierige apparatuur. Dat heeft vele maanden geduurd. Dat was niet heel goed voor mijn humeur en stemming.
Daarna kwam er een tijd dat er weer wat dingen konden, zoals beperkt naar een club of uit eten. Dat heb ik een paar keer gedaan maar vooral zittend naar muziek luisteren met een wildvreemde aan tafel of alleen was niet mijn ding. En uit eten was verder wel leuk, maar daar heb je gezelschap voor nodig en die komen tegenwoordig hun huis ook nauwelijks uit. Samen met de toename van het verkeer en de luchtvervuiling heb ik dit ook niet als een leuke tijd ervaren.
Tijdens deze periode zijn er veel mensen geweest die lekker even naar het buitenland op vakantie zijn geweest en daarbij een aantal richtlijnen niet zijn nagekomen, of eigenlijk net gedaan alsof er geen virus was. Na deze vakantieperiode zijn er toch weer heel veel mensen besmet geraakt en ziek geworden. Hoogstwaarschijnlijk veroorzaakt door deze vakantievierders die voor een deel daarna ook nog gewoon lekker gingen feestvieren samen.
Waarna er dus weer extra maatregelen kwamen. Het gedrag dat dat heeft veroorzaakt heeft voor mij erg veel onbegrip opgeleverd. En boosheid. Het voelt als asociaal, egoïstisch, erg dom en oneerlijk. Want mijn leven zit weer op slot. Mondkapjesplicht, horeca dicht (en dan met name eetgelegenheden), ik word er niet vrolijk van. Waarvoor dank feestvierende jongeren, voetbalfans, wappies, gekkies en tokkies. En winkelend publiek dat niet wil begrijpen dat winkelen momenteel functioneel is en geen uitje voor het hele gezin. Dat heeft mijn humeur en stemming geen goed gedaan.