Categorieën
Algemeen

Rare tijden

Dinsdag, 3 november 2020

Terugkijkend op een roerig weekend en begin van de week waarin er ineens van alles gebeurde, zit ik hier enigszins onder de indruk van van alles wat er momenteel zich afspeelt.

Meer maatregelen met betrekking tot Corona, van alles dicht en met minder mensen samen op straat. Mij raakt het niet, ik heb hier geen last van aangezien ik dat toch al niet deed.

Terreuraanslagen in Europa, vanavond in Wenen. Idioten met een wapen die mensen met een andere mening of cultuur maar even een hoofd afhakken, neerschieten of opblazen. Vaak vanuit een ideologie die gebaseerd is op verzinsels, macht en valse perspectieven. Dat is wel een probleem, al was het maar omdat ze populisten in de kaart spelen.

Dan is er ook geen ontkomen aan de machtsstrijd tussen twee bejaarde kleuters die aan de andere kant van de oceaan wonen. Wat een armoe troef is dat toch. Ik zou echt niet weten wie ik zou moeten kiezen en dat zou ik dat dan ook niet doen. Gewoon emigreren. Oud en wijs zouden bij elkaar horen maar ik zie daar zelden voorbeelden van, ook niet in de Nederlandse politiek, eerder het tegenovergestelde.

2020, een jaar om nooit te vergeten, of juist heel snel te vergeten. Wat een tranendal toch. Maar gelukkig zijn er ook lichtpuntjes. Zoals de prachtige herfstkleuren tijdens de fietstocht van afgelopen weekend. Genieten met de grote G. Dat maakt weer veel goed voor mij. 2022 nieuwe ronde, nieuwe kansen. Want 2021 zal te snel zijn.