Categorieƫn
Algemeen corona

Een jaar later

Zaterdag, 13 maart 2021

Ineens zie ik dat het al weer een jaar geleden is dat we met zijn allen ineens met een lockdown werden geconfronteerd. Veel van ons werken al een jaar thuis, in mijn geval drie dagen uitgezonderd.

Een jaar later zijn fietsen en fitness apparatuur nog steeds niet aan te slepen. De corona kilo’s zijn er maar niet af te krijgen, ondanks dat we meer buiten sporten en actief in de natuur zijn.

Of boodschappen laten bezorgen. Dat is wel een fijne ontwikkeling maar heeft ook een paar kleine nadelen. Soms zijn artikelen niet leverbaar en dat hoor je pas als je je bestelling niet meer kunt wijzigen. Of krijg je spullen binnen die een korte houdbaarheidsdatum hebben. In de winkel had je die laten liggen, nu heb je geen keuze. Hoewel de supermarkt coulant is met klachten wil ik dat liever niet. Maar verder vind ik het een uitkomst.

Veel van onze vrijheden zijn we kwijtgeraakt, het lijkt er op dat er niets zo permanent is als een tijdelijke maatregel. En dan zie je die koppen tegenwoordig ook nog de hele dag in de media campagne voeren. Voor mij is dat niet nodig, er is genoeg gebleken dat ze er een enorme zooi van hebben gemaakt. Maar ja, de kiezer lijkt dat allemaal voor zoete koek te slikken. Ik niet.

Mijn kat vindt het natuurlijk helemaal geweldig: het personeel is bijna altijd aanwezig en bereid diensten te verlenen šŸ™‚ .

Maar ik ben het onderhand wel meer dan zat. Ik wil weer gewoon naar kantoor, naar mijn collega’s. En gewoon weer naar concerten en theater. Ook ik ben toe als alleenstaande aan meer contacten. Gewoon een arm om je heen of een knuffel. Lekker een glas drinken en lekker eten met mensen die je liefhebt en leuk vindt.

Zonder Ausweis dan wel want die hoef ik niet. Net als alle andere overheids IT zaken rondom corona. Dus ik laat me ook niet testen, nooit. Een vaccin is meer dan welkom, maar daar blijft het dan ook bij.