Categorieën
Algemeen corona

Tweeëndertig weken

Zondag, 25 oktober 2020

Afgelopen week was voor mij en vele anderen de 32ste week dat we niet meer naar het kantoor mochten en dat we met allerlei richtlijnen en maatregelen zitten opgezadeld. Daarom een moment om eens een aantal opvallende zaken er uit te halen, vanuit mijn eigen perspectief.

Thuiswerken gaat wennen.
In de afgelopen tijd ben ik drie keer op kantoor geweest, een keer om een nieuwe mobiel te halen en twee keer in een teamruimte waar ik een aantal mensen van mijn team en van andere teams heb gezien. Voor de rest heb ik eigenlijk alleen maar vanuit huis gewerkt. De eerste maanden heb ik dat als zeer eenzaam en vervelend ervaren maar het gaat wennen. Het heeft ook vast geholpen dat ik inmiddels mijn werkplek in orde heb gemaakt en opgeruimd heb. Dat geeft in ieder geval een stuk rust. Ik verwacht in de toekomst veel vaker vanuit huis te werken, maar ik vind het toch ook wel erg prettig om regelmatig wat collega’s te ontmoeten anders dan via een scherm.

Boodschappen doen.
Ik bestelde voorheen al redelijk vaak artikelen via het internet en dat is alleen nog maar meer geworden. Afgezien van een aantal specifieke dingen zoals brood en aardappelen bestel ik eigenlijk alles nu via het internet. Zelfs mijn boodschappen en ik moet bekennen dat ik zojuist mijn bezorgbundel met een jaar heb verlengd. En dat bevalt eigenlijk reuze goed. Boodschappen doen in een winkel is eigenlijk gewoon een vervelende bezigheid. Dus die blijft denk ik wel .

Kleedgewoontes.
In de eerste maanden droeg ik vrij vaak een comfortabel zittende en makkelijke joggingbroek. Wel gewoon normaal douchen en scheren maar geen strakke en kleding aan met lastige knoopjes die meerdere keren per dag open moeten. Wanneer dat is veranderd weet ik eigenlijk niet, wel heb ik dit voorjaar en zomer vaak een korte broek aangehad maar daar heb je ook twee types: comfortabel en wat netter. Zelfde verhaal dus. Maar ik draag gewoon dezelfde kleding weer die ik aanhad toen ik op kantoor zat. Doordat ik minder vaak op de fiets zit slijten die kleren (broeken) wel een stuk minder snel.

Kapsel.
De eerste dag van het thuiswerken had ik nog een afspraak bij mijn kapper. Dus ik ging netjes geknipt de crisis in. Een week of 6 geleden ben ik weer geweest en besloten mijn haar lekker te laten groeien. Dat lukt inmiddels vrij aardig. Die hou ik er dan ook in en bovendien heb ik totaal geen zin om nu nog naar een kapper te gaan.

Stemming.
De eerste periode van de lockdown was ik eigenlijk helemaal flabbergasted. Ik voelde me door het wegvallen van sociale contacten eenzaam, niet gelukkig en beperkt in mijn doen en laten. Veel gewandeld en gefietst in die tijd, genoot van de rust en schone lucht.
Ik kwam bijna nergens meer. Wel veel ergernissen die veel mensen die thuiswerken waarschijnlijk ook hebben gehad: lawaaimakende buren die ineens massaal gingen klussen en tuinieren met gebruikmaking van lawaaierige apparatuur. Dat heeft vele maanden geduurd. Dat was niet heel goed voor mijn humeur en stemming.
Daarna kwam er een tijd dat er weer wat dingen konden, zoals beperkt naar een club of uit eten. Dat heb ik een paar keer gedaan maar vooral zittend naar muziek luisteren met een wildvreemde aan tafel of alleen was niet mijn ding. En uit eten was verder wel leuk, maar daar heb je gezelschap voor nodig en die komen tegenwoordig hun huis ook nauwelijks uit. Samen met de toename van het verkeer en de luchtvervuiling heb ik dit ook niet als een leuke tijd ervaren.
Tijdens deze periode zijn er veel mensen geweest die lekker even naar het buitenland op vakantie zijn geweest en daarbij een aantal richtlijnen niet zijn nagekomen, of eigenlijk net gedaan alsof er geen virus was. Na deze vakantieperiode zijn er toch weer heel veel mensen besmet geraakt en ziek geworden. Hoogstwaarschijnlijk veroorzaakt door deze vakantievierders die voor een deel daarna ook nog gewoon lekker gingen feestvieren samen.
Waarna er dus weer extra maatregelen kwamen. Het gedrag dat dat heeft veroorzaakt heeft voor mij erg veel onbegrip opgeleverd. En boosheid. Het voelt als asociaal, egoïstisch, erg dom en oneerlijk. Want mijn leven zit weer op slot. Mondkapjesplicht, horeca dicht (en dan met name eetgelegenheden), ik word er niet vrolijk van. Waarvoor dank feestvierende jongeren, voetbalfans, wappies, gekkies en tokkies. En winkelend publiek dat niet wil begrijpen dat winkelen momenteel functioneel is en geen uitje voor het hele gezin. Dat heeft mijn humeur en stemming geen goed gedaan.

Categorieën
corona

En ja hoor, mondkapjes verplicht

Donderdag, 22 oktober 2020

Helaas maar waar, we moeten straks echt aan het mondkapje. Rutte en de tweede kamer zijn om: verplicht een muilkorf op omdat de Nederlander niet in staat is om zich aan een aantal simpele en prima te hanteren voorschriften te houden. Symboolpolitiek onder druk van media en zelfbenoemde experts die staan te dringen om hun verhaal zonder mondkapje op tv te ventileren.

Want het is vooral niet duidelijk of de mondkapjes een positief effect zullen hebben. Sterker nog, er zijn ook geluiden dat de praktijk zoals deze nu is wel eens een negatieve uitwerking kan hebben. Ik ben geen complot denker maar wel realistisch en kritisch.

Het maakt de verkiezingen wat mij betreft weer veel overzichtelijker. Partijen die hier voor hebben gestemd vallen de komende verkiezingen (en nog vele verkiezingen daarna) direct af. Daar ga ik dus niet meer op stemmen. FvD en Wilders stem ik sowieso niet dus ook die gaan niet profiteren. Blijft er dan nog wat te kiezen over ? Ik zou het niet weten maar dan maar een kansloze anarchistische splinterpartij. Of gewoon niet meer stemmen.

De media worden gedomineerd door experts die verdeeld zijn maar ook door zelfbenoemde experts die drammen om die mondkapjes. Die zelfbenoemde experts heb ik nog nooit met een mondkapje gezien. Mijn advies zou zijn dat deze lieden een groot aantal mondkapjes voor doen zodat we ze niet meer kunnen horen. Zuurstofgebrek zou dan nog een prettige bijkomstigheid zijn. Uiteindelijk is de regering door die media druk overstag gegaan. Inmiddels heb ik mijn financiële banden met een aantal van die media doorgesneden (lees lidmaatschap opgezegd).

Dat mondkapje ga ik niet op doen. Ik heb inmiddels voor maanden aan zaken in huis en wekelijks worden de boodschappen bezorgd. Ik kom nergens meer waar anderen niet op grote afstand zijn. En zo lijd (bewust met ij) ik best wel een eenzaam bestaan. Waarvoor dank, redteam, media, landgenoten die toch moesten feesten, socializen of op vakantie moesten.

Categorieën
corona Irritaties

Gemuilkorfd

Donderdag, 1 oktober 2020

Een paar weken geleden heb ik alle Corona gerelateerde posts op dit forum verplaatst naar het privé domein. Maar naar aanleiding van recente ontwikkelingen wil ik er toch wel iets over kwijt. Gewoon omdat ik nu echt ga twijfelen aan de overheid en aan grote groepen mensen die toevallig ook in dit land wonen.

Er waren een aantal maatregelen, ik zal ze niet herhalen hier. Daar heb ik me netjes aan gehouden en zelfs meer dan dat. Weinig tot geen sociale contacten, horeca gemeden, geen feestjes, thuis werken, niet in groepen geweest, boodschappen worden bezorgd, geen vakantie.

Maar wat zag ik rondom me gebeuren: demonstraties, voetbalfeestjes, studentenfeestjes, parken en plassen of meren bomvol met mensen, winkelstraten bomvol, winkels bomvol, vakanties naar risicogebieden, feestende jongeren. De Nederlander laat zich niet beperken.

Ja en toen kwam er een tweede golf. Voornamelijk veroorzaakt door mensen die zich aan voorgaande hebben schuldig gemaakt. En in de media de roep om mondkapjes, mondmaskers. Werking kan zelfs negatief zijn maar oh jee , alle slecht scorende landen om ons heen hebben ze ook. Dus moeten wij zo’n ding op.

De overheid faalt, dat is heel duidelijk. Niet consistent, niet consequent, niet overtuigend. Bestuurders die de fout in gaan zien we nog steeds op tv met een vaak slecht verhaal, vaak ook niet de waarheid sprekend. Consequenties waren er niet voor die lieden. Niet capabel zijn maakt niet uit, wie je kent is belangrijker dan wat je kunt (en vooral wat je niet kunt) .

Maar ik haak af. Ik ga niet een mondkapje dragen, nooit. En als je daar problemen mee heb jij een probleem, want ik mijd vanaf vandaag elk contact met mensen die ik niet ken. Dus ik koop niks meer in lokale winkels. Ik ga niet uit, ik ga niet op bezoek. De bouwmarkt zal thuis moeten bezorgen en anders maar even niet. Ik heb net een aantal spullen gehaald die ik de komende maanden nodig heb en die niet worden bezorgd.

En voor al die figuren die vonden dat het allemaal wel weer moest kunnen: vakantie, feesten, intiem zijn, op een kluitje op het strand of voetbal hoop ik dat jullie vooral geen dierbaren besmetten. Maar kennelijk is er maar één manier waarop jullie leren en dat is ‘ the hard way’. Ga straks niet lopen zeuren dat je ziek bent en dat je niet geholpen kunt worden. Met maar een heel klein beetje gezond verstand had je dat zelf ook wel kunnen verzinnen, of ben je echt te dom om te poepen ? Succes ermee.